Een leven redden. Jij kan het ook !!!

Een leven redden. Jij kan het ook !!!

13 januari 2016 – Tignes le Lac.
Net na de middag glijden we in de bakjes van de Tovièrelift over de skipiste naar boven. Normaal doen we dit in hetzelfde bakje maar deze keer besliste het lot er anders over. Onze Namaste Mountainguides madame Lut stapt in en daarmee zit het bakje vol. Ik neem het volgende.

De laatste dagen heeft het bakken gesneeuwd. Vandaag is zowat de eerste dag dat er terug wat zon en daarmee ook wat zicht is en daar wil iedereen uiteraard van genieten.  Het lawinebericht staat op vuurrood. 5 op een schaal van 5 voor hellingen boven de 2200m. Lawines kunnen dus, zonder tussenkomst van de mens plotseling loskomen. Het gros van de pistes ligt in deze zone. Tignes le Lac ligt met zijn 2100m hier net onder en krijgt daarmee 4 toegekend. Het gewicht van één skiër kan hier genoeg zijn om een lawine los te maken.. Sommige pistes zijn nog afgesloten. Geen wonder bij dit lawinegevaar. Opletten geblazen dus, ook al zijn we in het skigebied dat beveiligd wordt. Vooral tussen de pistes liggen lawinegevaarlijke hellingen die nog wat tijd nodig hebben om wat stabieler te worden. Van dat opletten is niet zoveel te merken. De maagdelijke sneeuwhellingen zijn een te grote aantrekkingskracht voor skiërs op zoek naar lichte poedersneeuw. Iedereen wil zijn mooiste sinusoïde tekenen in de maagdelijke sneeuwmantel.  

Ik overschouw het skispel vanuit de lucht. De pistes zijn goed gevuld maar ook tussen de pistes worden de hellingen ingekerfd. Veel oude sporen zijn er niet dus de pret kan niet op.

Ik merk dat een erg recente lawine die zo’n 150m lager dan de piste vertrekt, tot in het meer gevallen is. Daarna gaat mijn aandacht weer naar en sierlijk draaiende sporter.

Lut, in het bakje voor mij heeft de lawine ook opgemerkt. Plotseling ziet zij iets bewegen waar de lawine in het meer zijn einde gevonden heeft. Het verdwijnt ook even plots. Vreemd, hier zitten toch geen zeerobben en ook het monster van Lochness heeft zijn legende niet vanop deze plek meegekregen. Ze bevraagt een andere zweefgenoot maar die ziet niets. Plots is het er terug. Ze neemt haar gsm en belt onmiddellijk 112, het Europese noodnummer. Na twee doorverbindingen heeft ze contact met de pisteurs en meldt ze het voorval. Wanneer we boven aankomen krijgen we van de pisteurs te horen dat er al een ploeg ter plaatse is. Dat gaat snel. Met een speciaal vlottende bodem die op de ijslaag van het meer wordt geschoven wordt de ongewilde ijszwemmer uit het water gehaald. Naderhand blijkt dat hij, op uitzondering van wat onderkoelingsverschijnselen, gaan andere letsels heeft. Die heeft geluk gehad. Volgens de pisteurs was de man alleen op stap en had hij noch lawinepieps, noch een lawine-airbag aan. Vreemd toch bij zo’n lawinegevaar. Blijkbaar voelen sommigen zich dan toch onoverwinnelijk.
Op enkele minuten na en met mijlslaarsen van geluk dat Lut iets zag bewegen komt hij er met de schrik van af. Niemand anders had iets gezien of alert geslagen.
Wat wanneer wij samen in hetzelfde bakje gezellig hadden zitten babbelen ? Het artikeltje in de krant.

Misschien ben jij de volgende die met wat oplettendheid iemands leven kan redden.